یلداست آن شبی که نباشی

 

یلداست آن شبی که رخ ماه

با خون بازوان بریده

رنگ گل انار بگیرد!

 

 

 

 

 

یلداست آن شبی که چهل روز

بی روی ماه

شب شده باشد!

یلداست آن شبی که سر دختر

بر روی گیسوان پدر باشد

با چشمهای غم زده بر طشت

یلداست آن شبی که کبودی را

از بازوان نیلی مادر

تا گونه سه ساله ببینی!

یلداست آن شبی که نباشی


/ 0 نظر / 30 بازدید